SEFİL olan AYŞEGÜL'ün CİN ALİ ile macerası...

 

Okumayı ilk öğrendiğimde tutuşturdular elime “cin ali” leri

“al canım,senin zekan şimdilik bunu anlamaya yeter diyorlardı “ sanki…

Küçüktüm,anlamıyordum her şeyi…

Açtım baktım kitapların hepsini,

Çöpten bir çocuk-ki bu çocuk kitabın asıl kahramanı olan ali-

Çöpten çocuğun yine kendi gibi çöpten olan “kanki” leri…

Ayşe;üçgen şeklinde eteği olan ve antene benzer birkaç kıvrımdan ibaret olan saçların sahibi…

Hoşuma gitti önce.

Okudum,hepsini bitirdim.

“hayat ne kadar eğlenceli “ dedim…

 

 

Birazcık büyüdüm.

“artık yeni hayatlara yelken açmalıyım” diye düşündüm

Ayşegül tatilde,Ayşegül okulda,Ayşegül orda,Ayşegül burda

Arasıra aksilikler gelse de ayşegülün başına

Dedim “bazen sorunlar çıkıyor demek hayatta,

Ama çözülüyor sorunlar eninde sonunda”…

 

 

Sonra biraz daha büyüdüm…

“dünya klasiğidir” dediler “bu kitap”.

Tabi bende de bir merak !

okumalı o zaman hemen kitabı alarak…

çok dokunaklı geldi ilk önce adı,

“sefiller”e içim oldukça acıdı…

Düşündüm “demek hayat gerçekten savuruyor insanı”…

 

 

Sonunda aldım başımı iki elimin arasına

Başladım kendi kendime düşünüp durmaya

Aslında insan kendi romanını kendi yazmalı

Romanın konusu da

“iyi yaşanmış bir hayat olmalı”…

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !